cheapest online indian pharmacy for prednisone or generic buy Prednisone with american express prednisone online no prescription fed x purchase cheap prescription prednisone buy Prednisone free consultation Buy Propecia canadian online pharmacy priligy priligy shipment to albania purchase Doxycycline doxycycline hyclate can you buy tramadol online buy Prednisone pay cod generic prednisone canada prednisone c.o.d. buy ventolin inhaler antibiotics guide ventolin inhaler coupons buy tramadol online no prescription cod antibiotics effects prednisone on line buy ventolin online usa prescribing prednisone tablets australia buy online zithromax

LC-Tour-header-100h
2010: LEONARD COHEN - KONCERTY W POLSCE!

Materiały prasowe dla agencji JAZZRAZPORAZ:
Katowice, Spodek 4.10. / Warszawa, Torwar 10.10.

UWAGA!
PLANOWANE SĄ KONCERTY LEONARDA COHENA W POLSCE W 2011 ROKU
Dodatkowych informacji można będzie szukać pd poniższymi adresami:

Bilety można będzie nabywać poprzez: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
Więcej szczegółów można będzie znaleźć na: www.jazzrazporaz.pl

Uwaga! LC na Gubernatora generalnego Kanady!
jrpr_100h


PRESS KIT:

1. Leonard Cohen - legenda powraca do Polski!

2. Skrót biograficzny

3. Chronologia życia i twórczości

4. Dyskografia / filmografia / proza i poezja

5. Na ustach innych

6. Leonard Cohen o sobie

7. "In My Secret Life"... w rozmowie z Danielem Wyszogrodzkim

8. Kontakt


1. LEONARD COHEN – LEGENDA POWRACA DO POLSKI!

4 października 2010 roku w hali Spodek w Katowicach i 10 października w hali Torwar w Warszawie wystąpi legendarny pieśniarz, Leonard Cohen. Artyście towarzyszy 9-osobowy zespół muzyków z różnych krajów (m.in. hiszpański wirtuoz egzotycznych instrumentów strunowych, Javier Mas). Trio wokalne prowadzi Sharon Robinson, współpracująca z Cohenem od wielu lat – to jej kompozycje do jego wierszy złożyły się na popularny album TEN NEW SONGS (m.in. przebój In My Secret Life) z 2001 roku. Repertuar koncertu stanowi retrospekcję wszystkich najważniejszych okresów w karierze kanadyjskiego barda, ze szczególnym miejscem piosenek z lat 80. i 90. Koncerty otwiera Dance Me To The End Of Love.

Koncert trwa ponad 3 godziny z jedną przerwą.

Piosenki wykonywane na większości koncertów podczas „World Tour 2008-10” (często jednak zdarzają się niespodzianki i repertuar zmienia się co wieczór): Suzanne, Bird On The Wire, Who By Fire, The Gypsy’s Wife, Dance Me To The End Of Love, Heart With No Companion, Hallelujah, First We Take Manhattan, Ain't No Cure For Love, Everybody Knows, I'm Your Man, Take This Waltz, Tower Of Song, The Future, Waiting For The Miracle, Democracy, Closing Time, Anthem, In My Secret Life, Boogie Street 
(oraz wiele innych)


Skład zespołu:

Leonard Cohen – śpiew, gitara akustyczna, instrumenty klawiszowe

Roscoe Back – kierownik muzyczny, kontrabas, 5-strunowa gitara basowa, śpiew

Dino Soldo – saksofony, elektroniczne instrumenty dęte, harmonijka, śpiew

Neil Larsen – organy Hammonda, instrumenty klawiszowe

Javier Mas – bandurria, archilaud, gitary akustyczne

Bob Metzger – gitary elektryczne

Rafael Gayol – perkusja 

The Webb Sisters – śpiew, harfa celtycka, gitary

Sharon Robinson * – śpiew (duety)

* Sharon Robinson – EVERYBODY KNOWS (SR Records, 2008)

Sharon Robinson wydała niedawno znakomitą płytę solową, EVERYBODY KNOWS – jej album sprzedawany jest przedpremierowo w czasie koncertów, podobnie jak płyty i książki Leonarda Cohena (plus piękny program i wybór pamiątkowych koszulek).


2. LEONARD COHEN –
SKRÓT BIOGRAFICZNY

Poeta, powieściopisarz i piosenkarz ur. 1934 w Montrealu

Pochodzi z zamożnej, żydowskiej rodziny o rodowodzie litewskim i tradycjach rabinicznych. Absolwent wydziału humanistycznego Uniwersytetu McGill w rodzinnym mieście, gdzie debiutował też jako poeta. Tworząc poza ówczesnymi nurtami poezji amerykańskiej, nawiązywał jednak do tradycji beatników, recytując wiersze przy akompaniamencie zespołu jazzowego. Szukając inspiracji głównie w kulturze śródziemnomorskiej wyjechał do Grecji, gdzie spędził kilka lat na wyspie Hydra. Tam tworzył swoje najbardziej znane dzieła , m.in. powieść „Piękni przegrani” (Beautiful Losers) oraz klasyczną piosenkę „Ptak na drucie” (Bird On A Wire). Często zmieniał miejsce zamieszkania: Londyn, Nowy Jork, Hydra, Nashville, Bombaj, Los Angeles. „Jestem hotelem” – powie o sobie po latach. Niestały w związkach z kobietami wsławił się głośnymi romansami z piosenkarkami: Judy Collins, Joni Mitchell, Nico oraz Janis Joplin (tę ostatnią upamiętnił w utworze Chelsea Hotel #2). Podczas wojny żydowsko-arabskiej w 1973 roku występował solo z gitarą przed oddziałami izraelskimi, w intencji podniesienia morale żołnierzy.

Jego występom w Polsce w 1985 towarzyszyła atmosfera politycznej sensacji, którą – skrępowany i zaskoczony – skutecznie wygaszał. Przez lata związany z buddyjskim klasztorem zen na górze Mount Baldy pod Los Angeles znalazł wreszcie spokój ducha i uwolnił się od dręczących go przez całe życie ataków depresji. Przebywał tam pod imieniem Jikan, co znaczy „Cichy”. Po opuszczeniu klasztoru wydał – we współpracy autorskiej z Sharon Robinson – album TEN NEW SONGS , czyli… „Dziesięć nowych piosenek”. Pomimo światowego sukcesu płyty Cohen nie dał się namówić na występy publiczne. Wrócił do domu w Los Angeles i odbył kilka egzotycznych podróży, m.in. do Indii. Rok 2002 przyniósł kompilację THE ESSENTIAL LEONARD COHEN – wyboru nagrań dokonał sam artysta. W 2003 roku Cohen otrzymał medal „The Order of Canada”, najwyższe odznaczenie państwowe Kanady. Nad nowym albumem, DEAR HEATHER, pieśniarz pracował w domu z m.in. Sharon Robinson i Anjani Thomas. Wielkim ciosem dla artysty było odkrycie, że zrujnowali go nieuczciwi doradcy finansowi. Ale nadal nie planował trasy koncertowej. Jego nieznanych wierszy słuchaliśmy najpierw w wykonaniu Anjani Thomas, która nagrała teksty swojego życiowego partnera na autorskim albumie solowym BLUE ALERT (produkowanym przez LC). Podczas trasy promocyjnej artyści odwiedzili Polskę – na koncercie Anjani w radiowej „Trójce” Cohen wystąpił w dwóch piosenkach, robiąc wyjątek dla polskiej publiczności (to była promocja płyty Anjani i on sam unikał publicznych występów). Wielkim powodzeniem cieszy się film dokumentalny „I’m Your Man” (2005) oraz soundtrack z koncertu, na którym piosenki Cohena wykonywała plejada młodych artystów. On sam zrobił fanom niespodziankę, nagrywając na potrzeby albumu nową wersję utworu Hallelujah w duecie z irlandzkim zespołem rockowym U2. Najnowsze wiersze oraz fragmenty prozy poetyckiej Leonarda Cohena ukazały się w 2006 roku w bogato ilustrowanej przez samego autora książce „The Book Of Longing” (Księga  tęsknoty –  polskie wydanie nakładem wydawnictwa REBIS w przekładzie Daniela Wyszogrodzkiego). Album z premierowym materiałem spodziewany jest w 2011 roku. Koncert z obecnego tournee – LIVE IN LONDON – ukazał się niedawno w edycji 2CD i DVD. Zapotrzebowanie na nagrania z najnowszej trasy doprowadziło do wydania kolejnego albumu koncertowego SONGS FROM THE ROAD (2010, CD/DVD). Na ostatnich koncertach artysta prezentował trzy piosenki premierowe: "Darkness", "Born In Chains" oraz "Feels So Good".   


3. LEONARD COHEN – CHRONOLOGIA ŻYCIA I TWÓRCZOŚCI


1934   Leonard Norman Cohen przychodzi na świat w Montrealu (21 września)

1949   zaczyna czytać wiersze Lorki i poznaje kanadyjskiego poetę Irvinga Laytona

1950   latem tego roku zaczyna pisać (początkowo wiersze, następnie piosenki)

1951   rozpoczyna studia humanistyczne na uniwersytecie McGill w Montealu

1953   debiut: pierwsza publikacja wiersza w efemerycznym magazynie literackim

1954   zacieśnia – na resztę życia – więzy przyjaźni z poetą Irvingiem Laytonem

1955   kończy studia z prestiżową Nagrodą Literacką Fundacji MacNaughtona

1956   ukazuje się debiutancki tomik wierszy "Let Us Compare Mythologies"

1957   w czasie studiów na nowojorskiej Columbii pisze „do szuflady” powieść

1958   nieudana próba kariery handlowca w rodzinnym interesie odzieżowym

1959   zdobywa stypendium rządu kanadyjskiego i przeprowadza się do Londynu

1960   przenosi się z Londynu na grecką wyspę Hydra, gdzie wkrótce kupuje dom

1961   wyjeżdża na Kubę, w Kanadzie zaś publikuje tomik "The Spice-Box Of Earth"

1963   po powrocie na Hydrę publikuje debiutancką powieść "The Favorite Game"

1964   publikacja tomu Flowers For Hitler oraz nagroda literacka za „Ulubioną grę”

1965   premiera filmu dokumentalnego "Ladies & Gentlemen… Mr. Leonard Cohen"

1966   ukazuje się powieść "Beautiful Losers" i tomik wierszy "Parasites Of Heaven"

1967   debiut piosenkarski na koncercie Judy Collins w nowojorskim Town Hall

1968   debiut płytowy dla Columbii i poznanie Joshu Sasaki Roshi (mistrza zen)

1969   Cohen odrzuca nagrodę literacką za wybór "Selected Poems 1956-1968"

1970   pierwsza trasa koncertowa po Europie (siedem występów z zespołem)

1971   udział w soundtracku do filmu Roberta Altmana „McCabe & Mrs. Miller”

1972   ukazuje się kolejny tomik nowych wierszy, zatytułowany "Energy Of Slaves"

1973   dwumiesięczne solowe występy dla podtrzymania morale żołnierzy w Izraelu

1975   szóstą płytą długogrającą Cohena jest składanka "The Best Of Leonard Cohen"

1977   ukazuje się album "Death Of A Ladies’ Man" w kooperacji z Philem Spectorem

1978   ukazuje się tomik "Death Of A Lady’s Man" (zwraca uwagę zmiana w tytule)

1979   ukazuje się album "Recent Songs" (nagrany m.in. z muzykami ormiańskimi)

1984   "Book Of Mercy" (najbardziej mistyczny tomik poezji w twórczości Cohena)

1985   album "Various Positions" nie ukazuje się w USA (za to jest hitem w Europie)

1985   podczas europejskiej trasy koncertowej Cohen daje cztery występy w Polsce

1988   album "I’m Your Man" i nowy etap w karierze „barda, który odłożył gitarę”

1991   najwyższe uznanie władz kanadyjskich: Cohen otrzymuje ‘Order Of Canada’

1992   premierę płyty "The Future" poprzedza doktorat honorowy Uniwersytetu McGill

1993   szeroki wybór twórczości, czyli "Stranger Music: Selected Poems And Songs"

1996   artysta zostaje buddyjskim mnichem i przyjmuje imię Jikan (to znaczy  „Cichy”)

1997   Cohen świętuje w Montrealu 85 urodziny swego przyjaciela, Irvinga Laytona

2000   późna premiera albumu z zapisem znakomitej trasy koncertowej z 1979 roku

2001   „Dziesięć nowych piosenek” (czyli premiera nowego albumu Ten New Songs)

2002   ukazuje się kompilacja "The Essential Leonard Cohen" (2CD) – wybór artysty

2004   premiera albumu z nowym materiałem, Dear Heather (12 piosenek + bonus)

2005   artysta dowiaduje się, że zrujnowali go doszczętnie nieuczciwi doradcy finansowi

2005   film dokumentalny oraz sountrack "I’m Your Man" (m.in. LC w duecie z grupą U2)

2006   premiera solowego albumu Anjani "Blue Alert" z jej muzyką do tekstów Cohena

2006   premiera najnowszej książki poetyckiej "Book of Longing" („Księga tęsknoty”)

2007   artysta odwiedza Polskę w ramach promocji płyty Anjani – występ w „Trójce”

2007   Philip Glass nagrywa własną symfoniczną kompozycję "Book of Longing" wg LC

2008   w maju rozpoczyna się w Kanadzie pierwsze tournee Cohena od 1993 roku

2008   Leonard Cohen entuzjastycznie przyjmowany na koncertach w Europie

2008   artysta daje dwa koncerty w Polsce – we Wrocławiu oraz w Warszawie

2009   wielka trasa światowa kontynuowana w Australii, Nowej Zelandii i Izraelu

2009   pierwsze od 15 lat występy w USA (m.in. Madison Square Garden w Nowym Jorku)

2009   pierwszy raz ukazuje się płyta i film z koncertu LC na festiwalu Isle Of Wight 1970

2010   18 marca LC występuje w Moskwie na Kremlu (w sali Pałacu Zjazdów)
 

4. LEONARD COHEN – DYSKOGRAFIA


Płyty autorskie:
 

SONGS OF LEONARD COHEN (1968)

SONGS FROM A ROOM (1969)

SONGS OF LOVE AND HATE (1971)

LIVE SONGS (1973)

NEW SKIN FOR THE OLD CEREMONY (1974)

THE BEST OF/GREATEST HITS (1975)

DEATH OF A LADIES’ MAN (1977)

RECENT SONGS (1979)

VARIOUS POSITIONS (1985)

I’M YOUR MAN (1988)

THE FUTURE (1992)

COHEN LIVE (1994)

MORES BEST OF (1997)

FIELD COMMANDER COHEN: TOUR OF 1979 (2000)

TEN NEW SONGS (2001)

THE ESSENTIAL LEONARD COHEN (2002)

DEAR HEATHER (2004)

LIVE IN LONDON (CD/DVD, 2009)

LIVE AT THE ISLE OF WIGHT 1970 (CD/DVD, 2009)

SONGS FROM THE ROAD (CD/DVD, 2010)


Ważniejsze płyty z udziałem lub z materiałem LC:
 

SIX MONTREAL POETS (1957)

LEWIS FUREY – NIGHT MAGIC (1985)

POETS IN NEW YORK/ POETAS EN NUEVA YORK (1986)

ANJANI (ANJANI THOMAS) – BLUE ALERT (2006)

PHILIP GLASS & LEONARD COHEN – BOOK OF LONGING (2007)

HERBIE HANCOCK – RIVER: THE JONI LETTERS (2007)

TRIBUTE TO PAUL SIMON: TAKE ME TO THE MARDI GRAS (2007)

SHARON ROBINSON – EVERYBODY KNOWS (2008)


Ważniejsze „tribute albums”:
 

JENNIFER WARNES
FAMOUS BLUE RAINCOAT – THE SONGS OF LEONARD COHEN (1986)
[reedycja: 20th Anniversary Edition + nagrania dodatkowe, 2007)

I’M YOUR FAN – THE SONGS OF LEONARD COHEN (1991)
R.E.M., The Pixies, Lloyd Cole, Nick Cave & The Bad Seeds, John Cale i in.

TOWER OF SONG – THE SONGS OF LEONARD COHEN (1995)
Don Henley, Sting & The Chieftains, Bono, Billy Joel, Tori Amos, Peter Gabriel i in.

JUDY COLLINS –
SINGS LEONARD COHEN: DEMOCRACY (2004)

PERLA BATALLA –
BIRD ON THE WIRE: THE SONGS OF LEONARD COHEN (2005)

MOTION PICTURE SOUNDTRACK: LEONARD COHEN – I’M YOUR MAN
„CAME SO FAR FOR BEAUTY: AN EVENING OF LEONARD COHEN SONGS” (2006)
Nick Cave, Martha Wainwright, Rufus Wainwright, Jarvis Cocker, Antony i in.
[bonus] Leonard Cohen/U2 – Hallelujah

ACORDES CON LEONARD COHEN (2007)
Anjani Thomas, Adam Cohen, Elliott Murphy, Jackson Browne i artyści hiszpańscy

A FEAST OF COHEN – LIVE (2007)
Artyści alternatywnej sceny kanadyjskiej z towarzyszeniem The Beautiful Losers Band

MONSIEUR CAMEMBERT (Australia) –
FAMOUS BLUE CHEESE – THE LEONARD COHEN SHOW (2007)

HOW THE LIGHT GETS IN (2009)
Fantastic Merlins with Kid Dakota
 

FILMOGRAFIA

Filmy dokumentalne poświęcone osobie i twórczości Leonarda Cohena:

LADIES & GENTLEMEN – MR. LEONARD COHEN (1965)

BIRD ON A WIRE (1974)

SONG OF LEONARD COHEN (1980)

SONGS FROM THE LIFE OF LEONARD COHEN (1988)

LEONARD COHEN: SPRING 1986 (1987)

I’M YOUR MAN (2005)

LEONARD COHEN – UNDER REVIEW 1934-1977 (2007)

LEONARD COHEN – UNDER REVIEW 1978-2006 (2008)

Piosenki Leonarda Cohena wykorzystano do tej pory w ponad 50 filmach fabularnych!


5. LEONARD COHEN – BIBLIOGRAFIA (poezja i proza)
 

Let Us Compare Mythologies („Porównajmy mitologie”)
Toronto, Contact Press – 1956

The Spice-Box Of Earth („Urna z ziemią”)
Toronto: McClelland & Stewart – 1961

The Favorite Game („Ulubiona gra” – powieść)
Nowy Jork: Viking Press – 1963

Flowers For Hitler („Kwiaty dla Hitlera”)
Toronto: McClelland & Stewart – 1964

Parasites Of Heaven („Pasożyty nieba”)
Toronto: McClelland & Stewart – 1966

Beautiful Losers („Piękni przegrani” – powieść)
Toronto: McClelland & Stewart – 1966

Selected Poems, 1956-1968 („Wiersze wybrane 1956-1968”)
Toronto: McClelland & Stewart – 1968

The Energy Of Slaves („Energia niewolników”)
Toronto: McClelland & Stewart – 1972

Death Of A Lady’s Man („Śmierć bawidamka”)
Toronto: McClelland & Stewart – 1978

Book Of Mercy („Księga miłosierdzia”)
Toronto: McClelland & Stewart – 1984

Stranger Music: Selected Poems And Songs
(„Muzyka obcego: Wybór wierszy i piosenek”)
Toronto: McClelland & Stewart – 1993

Book Of Longing („Księga tęsknoty” –
polskie wydanie REBIS, listopad 2006)
Toronto: McClelland & Stewart – 2006


KsiegaTesknoty_webKSIĘGA TĘSKNOTY
przekład: Daniel Wyszogrodzki
 

 

 

 

 


6. LEONARD COHEN NA USTACH INNYCH:


JUDY COLLINS – piosenkarka, sprowokowała debiut piosenkarski Cohena

Przyjechałeś z Montrealu w czwartek, tak zapisałam w dzienniczku. Rozmawialiśmy. Poszliśmy na kolację w towarzystwie przyjaciół i byłeś czarujący, wyluzowany, bardzo przystojny. Ale nie śpiewałeś tego wieczoru. Zdaje się, że zatrzymałeś się w Hotelu Chelsea. Pamiętam, że nie piłam. Odwiedziłeś mnie następnego dnia i zaśpiewałeś dwie piosenki, Dress Rehearsal Rag i Suzanne. Powaliły mnie. Odmieniły mnie na zawsze. Wydawało mi się, że to ja sama je „zamówiłam”, a jakaś tajemnicza muza przyniosła mi je wyposażona w twój głos, twoje słowa i twoją muzykę.

CHARLIE DANIELS – skrzypek country, członek zespołu Cohena w latach 70.

Poznałem Leonarda pod koniec lat 60-tych, kiedy przyjechał do Nashville nagrać album SONGS FROM A ROOM. Ja byłem „bluegrassowym rock’n’rollowcem” z głową w chmurach i wzmacniaczem na dziesięć. Powiedzieć, że nie pasowałem do muzyki Leonarda, to stanowczo za mało... Jego piosenki były delikatne, styl nastrojowy, wyobraźnia głęboka, słowa inspirujące do przemyśleń, a muzyka całkiem obca młodemu człowiekowi z Karoliny Północnej, który zjadł zęby na Elvisie i miał w żyłach elektryczność. Leonard otworzył przede mną nowy muzyczny świat. Zabrał mnie do Paryża i Londynu, na sceny całego świata. Stałem kilka kroków za nim, chłonąc delikatne akustyczne dźwięki, kiedy graliśmy przed zasłuchaną, wniebowziętą  widownią, siedzącą w absolutnej ciszy. Nauczyłem się szanować jego poezję i muzykę. Skutek tego był taki, że pokochałem tego faceta. Nadal go kocham.

KRIS KRISTOFFERSON – piosenkarz, na temat festiwalu Isle Of Wight (1970)

Jest czwarta rano. Niedziela. Morderczy maraton dobiega końca. Zal Yanofsky, mój gitarzysta, i ja nie położyliśmy się spać, żeby zobaczyć Leonarda. Widownia paliła już w tym czasie budki z koszulkami i ciężarówkę. Obudzili Leonarda w jego przyczepie i wyszedł na scenę w płaszczu zarzuconym na piżamę. Stroili się ponad 20 minut! Przyglądając się temu byłem pewien, że go zabiją! Nawet nie będą go słuchać. A potem zrobił coś, co nie mieściło się w głowie: Zaczarował Bestię… Smutny, samotny głos sprawił coś, co nie udało się najlepszym muzykom rockowym świata, chociaż próbowali to uczynić przez trzy dni. Zrobiło to na mnie wielkie wrażenie. „Chciałbym, żebyście od tej pory właśnie tak akompaniowali moim piosenkom” – powiedziałem moim muzykom, zachwycony subtelną grą grupy Cohena i śpiewem Jennifer Warnes. „Szefie” – odpowiedział Zal. „Leonard to poeta. Ty jesteś zwykłym alkoholikiem”.

ALLEN GINSBERG – poeta (śpiewa z LC w Don’t Go Home With Your Hard-On)

Wybrałem się na występ Leonarda Cohena w nowojorskim klubie Paramount w 1993 & zachwycił mnie zadziorny realizm w jego głosie, luźnym na wysokości brzucha & elegancka ironia z jaką dziękował pokrzykującym zapaleńcom & tym co „zamawiali” piosenki wołając z sali – język gorzki, rozwiewający złudzenia, jak u praktykującego (buddyzm) kanadyjskiego jankesa, zawsze zaskakujący – im jest starszy, tym lepszy z niego poeta, to niezawodna oznaka młodego umysłu…


7. LEONARD COHEN O SOBIE:


(1967)

Czasami widzę się na dworze Ferdynanda, jak śpiewam swoje piosenki dworkom przy akompaniamencie lutni.

(1970)

Moja praca polega na tym, żeby rządzić światem. Tylko to mnie interesuje. Najwyższy czas, żeby światem zaczął rządzić nieudacznik.

(1972)

Każdy kto pisze piosenki wie, że leży to poza nim. Jest się tylko instrumentem.

(1974)

Każdy facet po trzydziestce wie, że pomiędzy mężczyzną a kobietą toczy się wojna. Wojna na śmierć i życie – psychiczną śmierć. Walka o panowanie i dominację.

(1974)

Jednym z powodów, dla jakich mamy wojny, jest to, że starsi mężczyźni wysyłają na śmierć mężczyzn młodszych, żeby nie konkurowali z nimi o kobiety. I o ich pozycję.

(1974)

Napisanie piosenki od początku do końca zajmuje mi teraz od dwóch do trzech lat. Nie uważam, że są dzięki temu doskonalsze – po prostu tyle mi to zajmuje.

(1974)

Nie szukam radości. Melancholii też nie szukam. Nie mam programu. Moje życie nie jest ekspedycją archeologiczną.

(1974)

Spotkałem raz Micka Jaggera w hotelu Plaza, a on zapytał mnie, czy przyjechałem do Nowego Jorku na odczyt poezji.

(1979)

Phil Spector podoba mi się. Uważam, że to jedna z największych postaci naszego krajobrazu. Tyle tylko, że nie mam szczególnego apetytu na wielkość.

(1979)

Kiedy się przyglądam, jakiej organizacji wymaga przetransportowanie dwunastu ludzi z miasta do miasta, nie mieści mi się w głowie,
że państwa potrafią przemieszczać swoje armie po całym świecie.

(1980)

Oczywiście, że moja muzyka przeżyje Nową Falę. Nowa Fala to ostatni rozpaczliwy zryw, żeby ożywić komercyjnie rock’n’roll. Ale to nic nowego.

(1985)

Facet, który nie wie jak silne są kobiety, jest głupcem. Kobiety są tak samo odważne jak mężczyźni, tak samo silne jak mężczyźni
i powinny być tak samo wynagradzane jak mężczyźni.

(1985)

Miałem kiedyś trochę płyt, ale tak często zmieniam hotele, że wolę kasety. Kasety też zresztą ciągle gubię.

(1985)

Pamiętam, że jestem żydem. Pochodzę z dobrej, konserwatywnej żydowskiej rodziny. Jestem głęboko zakorzeniony w tradycji. Umiem modlić się po hebrajsku.
Potrafię zwracać się do Szefa po hebrajsku.

(1985)

W moim pojęciu Dylan to Picasso piosenki.

(1986)

Spoglądając na to z dystansu uważam za szczyt naiwności próbę rozwiązania swoich problemów finansowych przez karierę piosenkarską.

(1988)

Ray Charles jest największy. Czysta perfekcja jego stylu sprawia, że nie ma nikogo, kto mógłby się z nim równać.

(1991)

Nie jestem tęgim pijakiem, chociaż kilku znałem. To dobry sposób, aby zrelaksować się nieco, zwłaszcza przed koncertem. Alkohol rozwiązuje język prawdzie…

(1993)

Uważam, że demokracja to religia Zachodu.

(1994)

Mój głos pogłębił się. Po pięćdziesięciu tysiącach papierosów to normalne.

(1994)

Nie mam zamiaru udawać wielkiego muzykologa, ale jestem znacznie lepszy, niż ludziom się wydaje. Powiada się o mnie, że znam tylko trzy akordy. A ja znam pięć.

(1995)

Mój mistrz nie zachęcał mnie do tego, żebym został buddystą. Nauczył mnie rozróżniać Rémy Martin od Courvoisiera. To była jedna z pierwszych rzeczy.

(1997)

Moją karierę mogę podsumować tylko tak: to przykład niewiarygodnego szczęścia. Nie pozostaje mi nic innego, jak powiedzieć: Dziękuję.


7. LEONARD COHEN
W MOIM TAJEMNYM ŻYCIU... 


DANIEL WYSZOGRODZKI:

Czy owo życie „tajemne” jest pewnym rodzajem życia idealnego? 
Przeciwieństwem naszego prawdziwego, niedoskonałego życia?

LEONARD COHEN:

Nie jestem pewien, co było najpierw. I które życie jest tym, które możemy – albo powinniśmy – uważać za „prawdziwe”. Czy nasze życie codzienne, czy życie masek, które na siebie przywdziewamy? A przecież musimy zakładać maski. „Tajemnego” życia nie da się przeżyć w świecie, w którym wszyscy mają na sobie maski [...]

W jednej ze zwrotek mówię, że dealer – rozumiany jako osoba, która stara się rządzić życiem innych ludzi, która jest reżyserem tego przedstawienia – dealer chce, byśmy uważali, że wszystko jest albo czarne, albo białe. W naszym życiu codziennym tak to zwykle wygląda – podejmujemy decyzje, kierując się prostymi podziałami: coś jest albo czarne lub białe. Ludzie nie oczekują od nas decyzji opartych na odcieniach szarości. „Dealer chce, żebyśmy myśleli, że wszystko jest albo czarne, albo białe” – zaczyna się zwrotka. Ale dalej mówię: „ Dzięki Bogu to nie jest takie proste w moim tajemnym życiu”. Tak więc to nasze „tajemne życie” nie zna prostych rozwiązań, prostych prawd i prostych kłamstw. Jest złożone i pełne odcieni…

Tak właśnie żyjemy, pośród wieloznaczności. Zmuszeni podejmować decyzje, tak jakbyśmy wiedzieli, co robimy. Powiedziałem w innej piosence: „Zostajesz wezwany, żeby stawić czoło swojej niepokonanej porażce…”. Każdy człowiek przeczuwa widmo porażki. Prędzej czy później każdy człowiek dochodzi do wniosku, że jego życie nie potoczyło się tak, jak sobie tego życzył. Jego strategie okazały się nieskuteczne, nadzieje zaś płonne.

Nasze życie przepełnione jest sprawami, które okazują się nieuchwytne, pozbawione wymiernych, realnych znaczeń. Taka jest nasza codzienność. Wypełniają ją oderwane od siebie epizody i nietrudno dojść do wniosku, że nie są one ze sobą powiązane żadnym spajającym sensem. A potem „zostajemy wezwani, żeby stawić czoło niepokonanej porażce. I żyjemy dalej tak, jakby nasze życie było prawdziwe – na głębokości tysiąca pocałunków…”

Rozumiem przez to, że to, co nas spotyka, nie jest w naszych rękach. Nie od nas zależą konsekwencje naszych decyzji. Same decyzje wydają się należeć do nas, ale ich konsekwencje leżą poza naszą kontrolą. Próbujemy więc żyć „na głębokości tysiąca pocałunków”, czyli tam, gdzie potrafimy pogodzić się ze wszystkim, nawet z naszą nieuchronną porażką…

In My Secret Life w rozmowie z Danielem Wyszogrodzkim –
Berlin, 7 lipca 2001 (Hotel „Four Seasons”).

PEŁNY TEKST WYWIADU:
część pierwsza
część druga


8. KONTAKT

Agencja Artystyczna PARADAM

email: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
tel. (32) 257-09-19, 257-16-05
www.jazzrazporaz.pl

Marketing & Komunikacja: Happy Monday
email: offi
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
Bartłomiej Morawiec
tel. +48 501 022 892
Daniel Wahl
tel. +48 696 491 380
 


[JAZZRAZPORAZ, 2010]

LC1-kit

Foto: Sony Music

Leonard Cohen - Archiwum

Naszą witrynę przegląda teraz 185 gości